Винбластин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению винбластина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка винбластина, взаимодействие с другими лекарствами, применение винбластина (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Винбластин-ЛЭНС
Международное название: Винбластин
Лекарственная форма: Лиофилизат для приготовления раствора для внутривенного введения 5 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
L Антинеопластические и иммуномодулирующие средства
L01 Антинеопластические средства
L01C Алкалоиды растительного происхождения и прочие препараты природного происхождения
L01C A Алкалоиды барвинка и их аналоги
Фарм. группа:
Противоопухолевые препараты. Алкалоиды растительного происхождения. Барвинка алкалоиды и его аналоги. Винбластин. Код АТХ L01CA01
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 8 ºС. Хранить в недоступном для детей месте.
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: От белого до белого с желтоватым оттенком цвета пористая масса

Состав винбластина в порошке

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество винбластина

винбластина сульфат в пересчете на 100% вещество 5 мг
винбластин сульфаты100% затқа шаққанда 5 мг

Показания к применению порошка винбластина

Винбластин в виде монотерапии или в комбинации с другими противоопухолевыми средствами или лучевой терапией применяется для лечения следующих заболеваний:
  • лимфогранулематоз (болезнь Ходжкина)
  • неходжкинские лимфомы
  • хронический лимфолейкоз
  • хориокарцинома (резистентная к применению других химиотерапевтических препаратов)
  • гистиоцитарная лимфома
  • герминогенные опухоли яичка и яичников
  • рак молочной железы
  • рак мочевого пузыря
  • болезнь Леттерера-Сиве (гистиоцитоз Х)
  • саркома Капоши
  • грибовидный микоз (генерализованные стадии)
Винбластин моноем түрінде немесе ісікке қарсы басқа дәрілермен немесе сәулелік еммен біріктірілімде төмендегі ауруларды емдеу үшін қолданылады:
  • лимфогранулематоз (Ходжкин ауруы)
  • ходжкиндік емес лимфомалар
  • созылмалы лимфолейкоз
  • хориокарцинома (басқа химиялық ем препараттарын қолдануға резистентті)
  • гистиоцитарлық лимфома
  • аталық және аналық бездерінің герминогенді ісігінде
  • сүт безі обырында
  • қуық обырында
  • Леттерер-Сиве (гистиоцитоз Х) ауруы
  • Капоши саркомасы
  • зең тәрізді микоз (жайылған сатысы)

Противопоказания винбластина в порошке

  • повышенная чувствительность к винбластину или вспомогательным компонентам препарата
  • выраженное угнетение функции костного мозга
  • инфекционные заболевания вирусной и бактериальной природы
  • острые желудочно-кишечные заболевания
  • вакцинирование живыми вакцинами одновременно с введением винбластина или сразу после инъекции
  • язвенная болезнь желудка и двенадцатиперстной кишки
  • терминальная стадия заболевания
  • беременность и период лактации
Препарат следует с осторожностью применять при предварительной или одновременной миелосупрессивной химиотерапии и лучевой терапии, а также в пожилом возрасте, лейкопении, тромбоцитопении и поражении печени.
  • винбластинге немесе препараттың қосымша компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • сүйек кемігі функциясының айқын бәсеңдеуі
  • табиғаты вирустық және бактериялық жұқпалы аурулар
  • жедел асқазан-ішек аурулары
  • бір мезгілде винбластин енгізумен немесе инъекциядан кейін дереу тірі вакцинамен бір мезгілде вакцинациялау
  • асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруы
  • аурудың терминальді сатысы
  • жүктілік және лактация кезеңі
Препаратты алдын ала немесе бір мезгілде миелосупрессиялық химиялық еммен және сәулелік еммен, сондай-ақ егде жаста, лейкопенияда, тромбоцитопенияда және бауыр зақымдануында сақтықпен қолдану керек.

Побочные действия порошка винбластина

Побочные эффекты, перечисленные ниже, сгруппированы в соответствии со следующей частотой встречаемости:

Очень часто (от ≥1/10), часто (от ≥1/100 до ˂1/10), нечасто (от ≥1/1000 до ˂1/100), редко (от ≥1/10000 до ˂1/1000), очень редко (˂ 1/10000), частота неизвестна (невозможно оценить на основании имеющихся данных).

Очень часто
  • лейкопения, гранулоцитопения (самый низкий уровень отмечается через 5-10 дней после последнего введения, полное восстановление обычно происходит в течение последующих 7-14 дней)
  • тошнота, рвота
  • алопеция (обычно не полная, и во многих случаях волосы вырастают в процессе ведения поддерживающей терапии), нарывы на коже и в ротовой полости
Часто
  • анемия, тромбоцитопения, миелосупрессия
  • парестезии, потеря глубоких сухожильных рефлексов
  • запор, диарея, боли в животе, паралитическая непроходимость кишечника, геморрагический энтероколит или кровотечение при уже имеющейся язве, анорексия
Нечасто
  • депрессия
  • фарингит, острая одышка, дыхательная недостаточность (в комбинации с митомицином С)
  • задержка мочеиспускания, почечная недостаточность, тромботическая микроангиопатия, гиперурикемия, мочекислая нефропатия
  • боль и покраснение в месте инъекции, при попадании препарата под кожу – воспаление подкожно-жировой клетчатки, флебит и возможно некроз в случае экстравазации
Редко
  • синдром неадекватной секреции антидиуретического гормона, при назначении доз выше рекомендуемых
  • глухота, полная или частичная потеря слуха (временная или постоянная), головные боли, судороги, головокружение, нистагм, диплопия, слабость
  • синусовая тахикардия, стенокардия, атриовентрикулярная блокада, аритмия
Частота неизвестна
  • гемолитическая анемия
  • психотические реакции
  • нейрогенные боли (в области лица, челюстей), периферическая нейропатия, паралич голосовых связок, инфаркт миокарда (в комбинации винбластина с блеомицином и цисплатином), сосудистые нарушения, тяжелая гипертензия, гипотензия, усиление симптоматики болезни Рейно
  • стоматит, желудочные боли, абдоминальные боли
  • фиброз печени
  • фотодерматит
  • слабость, повышенная температура
  • звон в ушах
  • мышечная дистрофия
  • азооспермия, аменорея
  • блефароспазм, тяжелые эрозии эпителия глаз
Төменде аталған жағымсыз әсерлері кездесуінің мынадай жиілігіне сәйкес топтастырылған:

Өте жиі (≥1/10-дан), жиі ( ≥1/100-дан ˂1/10 дейін), жиі емес (≥1/1000-дан ˂1/100 дейін), сирек (≥1/10000-дан ˂1/1000 дейін), өте сирек (˂ 1/10000), жиілігі белгісіз (қолда бар деректер негізінде баға беру мүмкін емес).

Өте жиі
  • лейкопения, гранулоцитопения (ең төмен деңгейі соңғы енгізуден кейін 5-10 күннен соң анықталады, әдетте толық қалпына келу кейінгі 7-14 күн ішінде жүреді)
  • жүрек айнуы, құсу
  • алопеция (әдетте толық емес, және көп жағдайларда шаш демеуші ем жүргізу үдерісінде өседі), терідегі және ауыз қуысындағы іріңдеулер
Жиі
  • анемия, тромбоцитопения, миелосупрессия
  • парестезиялар, терең сіңір рефлекстерінің жойылуы
  • іш қатуы, диарея, іш ауыруы, ішектің салданып бітелуі, геморрагиялық энтероколит немесе бұрыннан бар ойық жарадан қан кету, анорексия
Жиі емес
  • депрессия
  • фарингит, жедел ентігу, тыныс алу жеткіліксіздігі (С митомицинмен біріктірілімде)
  • несеп шығарудың іркілісі, бүйрек жеткіліксіздігі, тромбоздық микроангиопатия, гиперурикемия, несеп-қышқылдық нефропатия
  • инъекция орнының ауыруы және қызаруы, препарат тері астына түсуінде – тері астының шелмайларының қабынуы, флебит және экстравазация жағдайындағы болуы мүмкін некроз
Сирек
  • антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секрециялану синдромы, ұсынылғаннан артық доза тағайындалғанда
  • кереңдік, естудің толық немесе ішінара жойылуы (уақытша немесе тұрақты), бас ауруы, құрысулар, бас айналуы, нистагм, диплопия, әлсіздік
  • синустық тахикардия, стенокардия, атриовентрикулярлық блокада, аритмия
Жиілігі белгісіз
  • гемолитикалық анемия
  • психотикалық реакциялар
  • нейрогендік аурулар (бет, жақ аумағы), шеткергі нейропатия, дауыс байламының салдануы, миокард инфарктісі (винбластиннің блеомицинмен және цисплатинмен біріктірілімінде), тамырлық бұзылулар, ауыр гипертензия, гипотензия, Рейно ауруының симптомдарының күшеюі
  • стоматит, асқазан ауыруы, абдоминальді ауырулар
  • бауыр фиброзы
  • фотодерматит
  • әлсіздік, температура жоғарылауы
  • құлақтағы шуыл
  • бұлшықет дистрофиясы
  • азооспермия, аменорея
  • блефароспазм, көз эпителиясының ауыр эрозиясы

Особые указания к применению

Лечение Винбластином-ЛЭНС можно проводить только под контролем врача, имеющего опыт ведения противоопухолевой химиотерапии.

Особая осторожность требуется при предварительной или одновременной миелосупрессивной химиотерапии и лучевой терапии, а также в пожилом возрасте, при лейкопении, тромбоцитопении и поражении печени.

Во время лечения необходим регулярный контроль числа лейкоцитов, тромбоцитов и уровня гемоглобина.

Во время лечения требуется тщательный контроль количества лейкоцитов. Самый низкий уровень лейкоцитов отмечается через 5-10 дней после последнего введения, полное восстановление обычно происходит в течение последующих 7-14 дней. При снижении количества лейкоцитов до 3000/мкл лечение Винбластином ЛЭНС необходимо прекратить. В этих случаях также рекомендуется профилактическое назначение антибиотиков. Несмотря на то, что винбластин не влияет на количество тромбоцитов, в случае комбинированной химиотерапии или при одновременном назначении лучевой терапии может развиться тромбоцитопения (количество тромбоцитов ниже 150 000/мкл). Как правило, количество тромбоцитов восстанавливается в течение нескольких дней.

Для предупреждения острого мочекислого диатеза необходимо систематически контролировать уровень мочевой кислоты в сыворотке, обеспечить соответствующее потребление жидкости и по необходимости применить аллопуринол.

В случае развития гипонатриемии или неадекватной секреции антидиуретического гормона следует прекратить терапию винбластином, уменьшить потребление жидкости и, при необходимости, использовать мочегонные средства.

В процессе лечения также необходим контроль активности трансаминаз печени, ЛДГ и уровня билирубина. При наличии нарушения функций печени в анамнезе возможно увеличение периода полураспада винбластина в плазме, а также повышенный риск развития признаков гепатотоксичности.

Чрезвычайно важно соблюдать предписанную схему терапии. Не рекомендовано назначение малых доз ежедневно, даже если по сумме они будут равны недельной дозе. При еженедельной терапии винбластином в течение длительного периода времени возможно увеличение риска развития нейротоксичности (судороги, тяжелое поражение центральной нервной системы). При появлении симптомов нейроинтоксикации необходимо прекратить лечение. Риск развития нейротоксических эффектов винбластина может быть повышен при комбинированном применении с другими нейротоксичными препаратами или в случае с совместным назначением лучевой терапии области позвоночника.

Для обеспечения нормального функционирования кишечника может потребоваться назначение слабительных препаратов или клизмы.

Винбластин следует с осторожностью применять у пациентов с ишемической болезнью сердца. У пациентов пожилого возраста возможно учащение случаев ортостатической гипотензии.

В случае экстравазации следует немедленно прекратить введение раствора винбластина, так как возможны местные болезненные реакции вплоть до некроза тканей. В такой ситуации оставшуюся часть инъекции следует вводить в другую вену на неповрежденном участке кожи, а при помощи инъекции гиалуронидазы возможно облегчение симптомов экстравазации.

Раствор винбластина не вводят в вены конечностей, на которых нарушен кровоток (варикозное расширение вен, флебит, инвазивная опухоль), так как введение препарата может увеличить риск тромбоза.

Во время лечения винбластином следует избегать интенсивного солнечного излучения.

Интратекальное введение винбластина приводит к развитию серьезных реакций нейротоксичности вплоть до летального исхода.

При ошибочном интратекальном введении раствора винбластина для предотвращения развития прогрессирующего паралича следует:

1. Удалить спинномозговую жидкость в максимальном безопасном объеме;

2. Промыть при помощи непрерывной инфузии раствором Рингера с лактатом 150 мл/ч через катетер в боковом желудочке головного мозга и удалить через поясничный отдел, до появления свежей плазмы;

3. Затем, аналогичным образом в виде инфузии со скоростью приблизительно 75 мл/ч, ввести 25 мл замороженной плазмы ,разведенной в 1 л раствора Рингера с лактатом. Скорость инфузии следует откорректировать таким образом, чтобы поддерживать уровень белков в спинной жидкости, равный 150 мг/дл.

4. Внутривенное введение 10 г глутаминовой кислоты в течение 24 часов, с последующим трансдермальным применением 500 мг в течение месяца. Применение глутаминовой кислоты не является обязательным.

5. Внутривенное болюсное введение 100 мг фолиновой кислоты, с последующим введением инфузии со скоростью 25 мг/ч в течение 24 часов, затем повторяют каждые 6 часов, через неделю – прием таблеток по 25 мг.

6. Введение пиридоксина в дозировке 50 мг каждые 8 часов, в виде 30 минутной инфузии.

Значение этих препаратов в снижении признаков нейротоксичности на настоящий момент неясно.

При случайном попадании Винбластина-ЛЭНС в глаза их следует немедленно тщательно промыть водой для предотвращения сильного раздражения или возможного изъязвления роговицы. Если раздражение не проходит, следует обратиться к врачу.

При попадении раствора винбластина на кожу, необходимо тщательно промыть ее водой и жидким мылом.

В период лечения не рекомендуется проведение вакцинации пациентов и членов их семей.

При работе с винбластином следует соблюдать общие меры предосторожности использования цитотоксических средств в условиях, обеспечивающих защиту окружающей среды. В помещении, предназначенном для работы с цитотоксическими веществами, запрещен прием еды и питья и курение.

Необходимо использовать средства индивидуальной защиты, а именно, халаты с длинными рукавами, маску, шапочку, очки, стерильные одноразовые перчатки. Следует обеспечить защитное покрытие рабочей области и сбор отходов для последующей утилизации.

Беременным сотрудницам не следует работать с винбластином.

Препарат следует утилизировать в соответствии с требованиями локального законодательства.

Применение при беременности и в период лактации
Препарат противопоказан при беременности. Несмотря на ограниченность данных об использовании винбластина в период беременности, препарат может вызывать серьезные проявления эмбриотоксичности. Женщинам детородного возраста следует воздержаться от беременности в период терапии винбластином. При наступлении беременности во время лечения женщину следует проинформировать о потенциально токсичном воздействии винбластина на плод. До начала лечения винбластином пациентам мужского пола следует рассмотреть возможность консервации спермы. В связи с недостаточностью данных об экскреции винбластина в молоко препарат противопоказан в период грудного вскармливания. И мужчинам, и женщинам следует использовать надежные, негормональные методы контрацепции в период терапии винбластином и в течение 6 месяцев после ее окончания.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Такие побочные действия как нервно-мышечные эффекты, могут отрицательно влиять на способность управления автомобилем и выполнения потенциально опасных видов деятельности, требующих повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Винбластин-ЛЭНС препаратымен емді ісікке қарсы химиялық ем жүргізу тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен ғана жүргізуге болады.

Алдын ала немесе бір мезгілде миелосупрессивтік химиялық ем және сәулелік ем, сондай-ақ егде жаста, лейкопенияда, тромбоцитопенияда және бауыр зақымдануында ерекше сақтық керек.

Емдеу уақытында лейкоциттер, тромбоциттер мөлшерін және гемоглобин деңгейін ұдайы бақылау керек.

Емдеу уақытында лейкоциттер санын мұқият бақылау талап етіледі. Лейкоциттердің ең төмен деңгейі соңғы енгізуден кейін 5-10 күннен соң анықталады, әдетте толық қалпына келу кейінгі 7-14 күн ішінде жүреді. Винбластин-ЛЭНС препаратымен емді лейкоциттер санының 3000/мкл дейін төмендеуінде тоқтату керек. Бұл жағдайларда сондай-ақ антибиотиктерді алдын алу еміне тағайындау ұсынылады. Винбластиннің тромбоциттер мөлшеріне әсер етпеуіне қарамастан, біріктірілген химиялық ем жағдайында немесе сәулелік емді бір мезгілде тағайындағанда тромбоцитопения дамуы мүмкін (тромбоциттер мөлшері 150 000/мкл төмен). Әдетте тромбоциттер мөлшері бірнеше күн ішінде қалпына келеді.

Жедел несеп-қышқылды диатезді болдырмас үшін сарысудағы несеп қышқылының деңгейін жүйелі бақылау керек, сұйықтықты тиісінше пайдалануды қамтамасыз ету керек және қажет болуына қарай аллопуринол қолдану керек.

Гипонатриемия дамыған немесе антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секрециясы жағдайында винбластин емін тоқтату керек, сұйықтықты пайдалануды азайту және қажет болуына қарай несеп айдайтын дәрілер пайдалану керек.

Сондай-ақ ем барысында бауыр трансаминазасы, ЛДГ және билирубин деңгейі белсенділігіне бақылау керек. Сыртартқысында бауыр функциясында бұзылуы болғанда винбластиннің плазмадағы жартылай ыдырау кезеңі артуы мүмкін, сондай-ақ гепатоуыттылық белгілері дамуының қаупі жоғары.

Емнің алдын ала жазылған сызбасын сақтау аса маңызды. Күн сайын аз дозадан, тіпті егер жиынтығында олар апталық дозаға тең болса да тағайындау ұсынылмайды. Ұзақ уақыттық мерзімде винбластинмен апта сайынғы емде нейроуыттылық дамуының қаупі артуы мүмкін (құрысулар, орталық жүйке жүйесінің ауыр зақымдануы). Нейроуыттану симптомдары пайда болғанда емді тоқтату керек. Винбластиннің нейроуыттылық әсерінің даму қаупі басқа да нейроуытты препараттармен біріктіріп қолданғанда немесе омыртқа аумағында сәулелік еммен бірге тағайындағанда жоғарылауы мүмкін.

Ішектің қалыпты жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін іш жібіткіш препараттарды немесе клизма тағайындау талап етілуі мүмкін.

Винбластинді жүректің ишемиялық ауруы бар емделушілерге абайлап қолдану керек. Егде жастағы емделушілерде ортостатикалық гипотензия жағдайлары жиілеуі мүмкін.

Экстравазация жағдайында винбластин ерітіндісін енгізуді дереу тоқтату керек, өйткені тіндер некрозына дейін жететін жергілікті ауыратын реакциялар болуы мүмкін. Бұндай жағдайларда инъекцияның қалған бөлігін терінің зақымданбаған бөлігіндегі басқа көктамырға енгізу керек, ал гиалуронидаза инъекциясы көмегімен экстравазация симптомарын жеңілдету мүмкіндігі бар.

Винбластин ерітіндісін қан ағыны бұзылуы бар аяқ-қол көктамырларына енгізуге болмайды (көктамырдың варикоздық кеңеюі, флебит, инвазивті ісік), өйткені препаратты енгізу тромбоз қаупін арттыруы мүмкін.

Винбластинмен ем кезінде қарқынды күн сәулесін алудан аулақ болу керек.

Винбластинді интратекальді енгізу өліммен аяқталуға дейін болатын күрделі нейроуыттылық реакциялары дамуына алып келуі мүмкін.

Үдемелі салдану дамуын болдырмас үшін винбластин ерітіндісін интратекальді қате енгізгенде төмендегіні ескеру керек:

1. Ең жоғары қауіпсіз көлемде жұлын сұйықтығын шығару;

2. Мидың бүйірлік қарыншасында катетер арқылы лактаты бар Рингер ерітіндісімен 150 мл/сағат үздіксіз инфузия көмегімен жуу және таза плазма пайда болғанға дейін бел бөлігі арқылы шығару;

3. Содан кейін осы сияқты лактаты бар 1 л Рингер ерітіндісінде сұйылтылған 25 мл мұздатып қатырылған плазманы шамамен 75мл/сағат жылдамдықпен инфузия түріндегі енгізу керек. Инфузия жылдамдығын жұлын сұйықтығында 150 мг/дл тең ақуыздар деңгейін демейтіндей түрде түзету керек .

4. Соңынан ай бойына 500 мг трансдермальді қолданумен, 10 г глутамин қышқылын 24 сағат ішінде көктамыр ішіне енгізу. Глутамин қышқылын қолдану міндетті түрде емес.

5. 100 мг фолин қышқылын көктамырішілік болюстік енгізу, соңынан 24 сағат бойына 25 мг/сағат жылдамдықпен инфузия енгізу, содан соң әр 6 сағат сайын қайталау, бір аптадан соң – 25 мг таблетка қабылдау.

6. Әрбір 8 сағат сайын 30 минуттық инфузия түрінде 50 мг дозада пиридоксин енгізу керек.

Қазіргі кезде нейроуыттылық белгілерінің төмендеуіндегі бұл препараттардың маңызы белгісіз.

Винбластин-ЛЭНС препараты көзге кездейсоқ тиіп кеткен жағдайда қатты тітіркенуін немесе мөлдір қабықтың ойық жаралануын болдырмас үшін оларды дереу сумен мұқият жуу керек. Егер тітіркену жойылмаса, дәрігерге қаралу керек.

Винбластин ерітіндісі теріге тигенде оны сумен және сұйық сабынмен мұқият жуу керек.

Емдеу кезеңінде емделушілерге және олардың отбасы мүшелеріне вакцинация жүргізу ұсынылмайды.

Винбластинмен жұмыс істегенде қоршаған ортаны қорғауды қамтамасыз ететін жағдайларда цитоуытты дәрілерді пайдаланудың жалпы сақтық шараларын сақтау керек. Цитоуытты заттармен жұмыс істеуге арналған бөлмеде тамақ ішу және су ішу және шылым шегуге тыйым салынады.

Жеке қорғаныш заттарын, атап айтқанда ұзын жеңді халат, бетперде, телпек, көзілдірік, стерильді бір реттік қолғаптар пайдалану керек. Жұмыс аумағын қорғаныс жабындымен қамту керек және соңынан утилизациялау үшін қалдықты жинау.

Жүкті қызметкерлерге винбластинмен жұмыс істеуге болмайды.

Препаратты жергілікті заң талаптарына сәйкес утилизациялау керек.

Жүктілікте және лактация кезеңінде қолданылуы
Препаратты жүктілікте қолдануға болмайды. Винбластинді жүктілік кезінде пайдалану туралы деректердің шектеулілігіне қарамастан препарат эмбриоуыттылықтың күрделі белгілерін туындатуы мүмкін. Ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдерге винбластинмен ем уақытында жүктіліктен сақтану керек. Ем уақытында жүктілік басталған жағдайда әйелді винбластиннің ұрыққа потенциалды уытты әсері туралы хабардар ету керек. Винбластинмен ем басталғанға дейін еркек емделушілерге шауһетті консервациялау мүмкіндігін қарастыру керек. Винбластинның сүтке экскрециясы туралы деректер жеткіліксіздігіне байланысты препаратты бала емізу кезеңінде қолдануға болмайды. Еркектерге де, әйелдерге де винбластинмен ем уақытында және ол аяқталғаннан кейін 6 ай бойына контрацепцияның сенімді, гормональді емес әдісін пайдалану керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Жүйке-бұлшықет әсерлері сияқты жағымсыз құбылыстары, жоғары назар шоғырландыруды және тез психомоторлы реакцияларды талап ететін қауіпті қызмет түрлерін орындауға және автомобиль басқару қабілетіне теріс әсер етуі мүмкін.

Дозировка и способ применения

Лечение Винбластином-ЛЭНС следует проводить только под контролем врача, имеющего опыт ведения противоопухолевой химиотерапии. Внутривенно струйно в течение 1-2 минут.

Интратекальное, внутримышечное и подкожное введение запрещено! Смертельно опасен при интратекальном введении!

Дозу необходимо подбирать с учетом индивидуальных особенностей пациента и применяемой схемы химиотерапии, руководствуясь данными специальной литературы.

Винбластина сульфат вводят внутривенно с интервалом в одну-две недели, в соответствии с состоянием пациента. Терапию винбластином начинают в виде единичной внутривенной дозы, в соответствии с режимом дозирования, приведенным ниже, а для оценки чувствительности пациента к винбластину проводят анализ на содержание лейкоцитов. Если определенная доза винбластина приводит к снижению общего количества лейкоцитов приблизительно до 3000/мкл, то наращивание дозы следует прекратить.

Обычная доза составляет:
  • для взрослых: 5,5-7,5 мг/м2 поверхности тела
  • для детей: от 4 до 5 мг/м2 поверхности тела
Препарат вводится 1 раз в неделю или в 2 недели.

Также могут использоваться режимы постепенного увеличения еженедельных доз:
  • для взрослых: 1-ая доза – 3,7 мг/м2, каждая последующая еженедельная доза, при количестве лейкоцитов не менее 4000/мкл крови, увеличивается на 1,8-1,9 мг/м2 поверхности тела до достижения максимальной разовой дозы 18,5 мг/м2. Для большинства взрослых пациентов доза винбластина составляет 5,5 мг/м2 – 7,4 мг/м2, однако лейкопения может развиться и после введения винбластина в дозе 3,7 мг/м2, другим пациентам может потребоваться доза 11,1 мг/м2 и, очень редко, 18,5 мг/м2.
  • для детей: еженедельное повышение доз на 1,25 мг/м2 проводят по тому же принципу, что и у взрослых, начиная с начальной дозы 2,5 мг/м2 поверхности тела и до максимальной дозы 12,5 мг/м2.
Дозы повышаются до тех пор пока количество лейкоцитов не снизится до 3000/мкл, либо не уменьшится размер опухоли, либо не будет достигнута максимальная разовая доза, после чего переходят к поддерживающим дозам, которые меньше конечного значения начальной дозы для взрослых на 1,8 1,9 мг/м2 и для детей на 1,25 мг/м2 поверхности тела, вводимым 1 раз в 7-14 дней.

Режим дозирования при нарушении функций печени
Так как экскреция винбластина происходит преимущественно через печень, при нарушении печеночных функций возможен повышенный риск проявлений токсичности, а при наличии серьезной печеночной недостаточности или нарушении оттока желчи возможно потребуется снижение первичной дозы винбластина. При концентрации билирубина в сыворотке крови выше 51,3 мкмоль/л рекомендуется снижение дозы на 50%.

Режим дозирования при нарушении функций почек
Так как метаболизм и экскреция винбластина осуществляются преимущественно через печень, рекомендаций по коррекции режима дозирования для пациентов с нарушениями функций почек не предусмотрено.

Комбинированная терапия
При комбинированной противоопухолевой терапии с применением винбластина величина дозы и частота введения могут отличаться от вышеописанных, поэтому в таких случаях рекомендуется пользоваться данными специализированной литературы.

Приготовление раствора для внутривенного введения
Применяют свежеприготовленный раствор, для чего содержимое флакона непосредственно перед введением растворяют в 5 мл 0,9% раствора натрия хлорида (другие растворы применять не рекомендуется).
Винбластин-ЛЭНС препаратымен емді ісікке қарсы химиялық ем жүргізу тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен ғана жүргізу керек. Көктамыр ішіне сорғалатып 1-2 минут бойына.

Интратекальді, бұлшықет ішіне және тері астына енгізуге тыйым салынады! Интратекальді енгізу өлімге соқтыруымен қауіпті!

Дозаны емделушінің жеке ерекшеліктерін ескере отырып және химиялық ем сызбасында қолданылатын арнайы әдебиеттер деректерін басшылыққа алумен таңдау керек.

Винбластин сульфатын бір-екі апта аралықпен, емделушінің жай-күйіне сәйкес көктамыр ішіне енгізеді. Винбластинмен емді төменде келтірілген дозалау режиміне сәйкес бір ғана көктамырішілік доза түрінде бастайды, емделушінің винбластинге сезімталдығына баға беру үшін лейкоциттер құрамына талдау жүргізу керек. Егер винбластиннің белгілі бір дозасы лейкоциттердің жалпы мөлшерінің шамамен 3000/мкл дейін төмендеуіне алып келсе, дозаны өсіруді тоқтату керек.

Әдеттегі доза мыналарды құрайды:
  • ересектер үшін : дене беткейінің 5,5-7,5 мг/м2
  • балалар үшін: дене беткейінің 4 –тен 5 мг/м2 дейін
Препарат аптасына немесе 2 аптада 1 рет енгізіледі.

Сондай-ақ апта сайынғы дозаны біртіндеп ұлғайту режимі де пайдаланылуы мүмкін:
  • ересектер үшін: 1-ші доза – 3,7 мг/м2, одан кейінгі әрбір апта сайынғы доза, қандағы лейкоциттер мөлшері 4000/мкл аз болмағанда, дене беткейінің 1,8-1,9 мг/м2 дейін – ең жоғары бір реттік дозасына 18,5 мг/м2 дейін жеткенше артады. Ересек емделушілердің көбі үшін винбластин дозасы 5,5 мг/м2 – 7,4 мг/м2 құрайды, алайда лейкопения 3,7 мг/м2дозада винбластин енгізуден кейін де дамуы мүмкін, басқа емделушілерге 11,1 мг/м2 доза, және өте сирек 18,5 мг/м2 қажет болуы мүмкін.
  • балалар үшін: апта сайынғы дозаның 1,25 мг/м2 жоғарылауын дене беткейіне 2,5 мг/м2 басталатын бастапқы дозада және ең жоғары 12,5 мг/м2 дозаға дейін болатын ұстанымда жүргізеді.
Дозаны лейкоциттер мөлшері 3000/мкл дейін төмендегенше, болмаса ісік мөлшері азайғанша, немесе ең жоғары бір реттік дозаға қол жеткенше жоғарылатады, содан кейін ересектер үшін 1,8 1,9 мг/м2 бастапқы дозаның соңғы мәнінен аз болады және балалар үшін дене беткейінің 1,25 мг/м2 7-14 күнде 1 рет енгізілетін демеуші дозаға өтеді.

Бауыр функциясы бұзылуындағы дозалау режимі
Винбластин экскрециясы көбіне бауыр арқылы жүретіндіктен бауыр функциясы бұзылуында уыттылық біліну қаупі жоғары болуы мүмкін, ал күрделі бауыр жеткіліксіздігінде немесе өт ағынының бұзылуында винбластиннің бірінші дозасын төмендету талап етілуі мүмкін. Билирубиннің қан сарысуындағы 51,3 мкмоль/л жоғары концентрациясында дозаны 50%-ға төмендету ұсынылады.

Бүйрек функциясы бұзылуындағы дозалау режимі
Винбластин метаболизмі мен экскрециясы көбіне бауыр арқылы жүзеге асатындықтан бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілер үшін дозалау режимін түзету бойынша ұсыныстар қарастырылмаған.

Біріктірілген ем
Винбластин қолданылатын ісікке қарсы біріктірілген емде доза шамасы және енгізу жиілігі жоғарыда сипатталғаннан басқа болуы мүмкін, сондықтан бұндай жағдайларда арнайы әдебиеттердің деректерін пайдалану ұсынылады.

Көктамыр ішіне енгізуге арналған ерітінді дайындау
Жаңа әзірде дайындалған ерітінді қолдану керек, ол үшін құты ішіндегісін дәл енгізер алдында ғана 5 мл 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісінде (басқа ерітінділерді дайындауға болмайды) ерітеді.

Взаимодействие с лекарствами

С осторожностью применять на фоне лечения препаратами, угнетающими активность изоферментов CYP 3A цитохрома P450 печени (ритонавир, нелфинавир, кетокеназол, итраконазол, эритромицин, циклоспорин, нифедипин и нефазодон). Одновременное введение винбластина сульфата с ингибиторами этого пути метаболизма может вызвать раннее появление и/или увеличение тяжести побочных эффектов. Совместное применение винбластина и итраконазола приводит к повышенному риску развития эффектов нейротоксичности при ингибировании метаболизма винбластина.

Следует принимать во внимание повышенный риск развития длительной серьезной невропатии при одновременном применении винбластина с другими нейротоксичными препаратами (изониазид, L-аспарагиназа, циклоспорин). При использовании указанных препаратов следует проводить непрерывный неврологический мониторинг.

Следует соблюдать осторожность при одновременном применении ототоксичных препаратов.

При одновременном применении с митомицином следует соблюдать осторожность из-за возможного развития острого бронхоспазма.

При одновременном приеме с винбластином плазменная концентрация фенитоина снижается, что может привести к снижению его противосудорожной активности.

При одновременном применении с блеомицином возможно развитие синдрома Рейно. При применении винбластина в комбинации с блеомицином и цисплатином отмечены случаи инфаркта миокарда, нарушения мозгового кровообращения. При применении в комбинации с препаратами, содержащими платину, увеличивается риск поражения VIII пары ЧМН.

Противоподагрические лекарственные средства (аллопуринол, колхицин, пробеницид, сулфинпиразон) могут вызывать повышение уровня мочевой кислоты в крови; может потребоваться коррекция их доз с целью предотвращения развития гиперурикемии; для профилактики и лечения гиперурикемии, обусловленной винбластином, предпочтительнее применять аллопуринол во избежание развития острой мочекислой нефропатии в результате применения урикозурических противоподагрических препаратов.

Тромбоцитопенический и лейкопенический эффекты винбластина усиливают лекарства, которые, в свою очередь, тоже способные оказывать подобные действия, если их применение осуществляется одновременно с винбластином или предшествует ему; может потребоваться корректировка дозы винбластина с учетом картины крови.

При использовании химиотерапевтических режимов, включающих винбластин и дигитоксин при пероральном или внутривенном введении, снижается уровень в крови, а, следовательно, и эффективность дигитоксина. Поэтому следует соблюдать осторожность при использовании этих комбинаций и, при необходимости, откорректировать дозу дигитоксина.

Поступали сообщения о потенцировании токсичности винбластина при совместном назначении с цисплатином.

Следует избегать совместного назначения винбластина с доксорубицином и преднизолоном в связи с повышением риска миелосупрессии.

Также серьезные проявления миелосупрессии описывают при совместном применении винбластина с интерфероном-αn1.

При одновременном применении с митомицином повышается риск угнетения дыхания, бронхоспазма (особенно у больных с дисфункцией бронхо-легочной системы); на фоне лучевой терапии и при приеме других миелодепрессантов усиливается миелотоксическое действие.

Эритромицин может увеличивать токсичность винбластина.

Одновременное использование винбластина с итраконазолом может привести к повышенному риску развития нейротоксичности и паралитической непроходимости кишечника.

Интервал между прекращением лечения винбластином и вакцинацией аттенуированной или живой вирусной вакциной зависит от типа и степени лекарственной иммуносупрессии, основного заболевания и других факторов и длится 3-12 месяцев. При возможности следует использовать инактивированные вакцины.
Бауырда P450 цитохромы CYP 3A изоферменттерінің белсенділігін бәсеңдететін препараттармен (ритонавир, нелфинавир, кетокеназол, итраконазол, эритромицин, циклоспорин, нифедипин және нефазодон) емдеу аясында сақтықпен қолдану керек. Винбластин сульфатын метаболизмнің осы жолының тежегіштерімен бір мезгілде енгізу ауыр жағымсыз әсерлердің ерте пайда болуын және/немесе ұлғаюын туындатуы мүмкін. Винбластин және итраконазол препараттарын бірге қолдану винбластин метаболизмін тежегенде нейроуыттылық әсерінің даму қаупі жоғарылығына алып келеді.

Винбластинді басқа нейроуытты препараттармен (изониазид, L-аспарагиназа, циклоспорин) бір мезгілде қолданғанда ұзақ уақыттық күрделі невропатия даму қаупі жоғарылығын назарда ұстау керек. Аталған препараттарды пайдаланғанда үзіліссіз неврологиялық мониторинг жүргізу керек.

Отоуытты препараттарды бір мезгілде қолданғанда сақтық жасау керек.

Митомицинмен бір мезгілде қолданғанда жедел бронх түйілуі дамуы мүмкіндігінен сақ болу керек.

Винбластинмен бір мезгілде қабылдағанда фенитоиннің плазмалық концентрациясы төмендейді, бұл оның құрысуға қарсы белсенділігінің төмендеуіне алып келуі мүмкін.

Блеомицинмен бір мезгілде қолданғанда Рейно синдромы дамуы мүмкін. Винбластинді блеомицинмен және цисплатинмен біріктірілімде қолданғанда миокард инфарктісінің, ми қан айналымы бұзылуының жағдайлары анықталған. Құрамында платина бар препараттармен біріктірілімде қолданғанда БСМЖ VIII жұбының зақымдану қаупі артады.

Подаграға қарсы дәрілік заттар (аллопуринол, колхицин, пробеницид, сулфинпиразон) қандағы несеп қышқылының деңгейін жоғарылатуы мүмкін; гиперурикемияны болдырмау мақсатында олардың дозасын түзету талап етілуі мүмкін; винбластиннен болған гиперурикемияның алдын алу және емдеу үшін, урикозуриялық подаграға қарсы препараттарды қолдану нәтижесінде жедел несеп-қышқылды нефропатия дамуынан аулақ болу үшін аллопуринол қолданған дұрыс.

Винбластиннің тромбоцитопениялық және лейкопениялық әсерін, егер оларды қолдану винбластинмен бір мезгілде жүргізілсе немесе оның алдында болса, өз кезегінде осыған ұқсас әсер етуге ықпалды дәрілер күшейтеді; қан талдауын ескере отырып, винбластин дозасын түзету талап етілуі мүмкін.

Винбластин және дигитоксинді пероральді немесе көктамыр ішіне енгізу кіретін химиялық ем режимі пайдаланылғанда оның қандағы деңгейі, тиісінше дигитоксин тиімділігі төмендейді. Сондықтан бұл біріктірілімдерді пайдаланғанда сақ болу керек, және қажет болса дигитоксин дозасын түзету керек.

Винбластинді цисплатинмен бірге тағайындағанда уыттылығы күшейгені туралы хабарламалар түскен.

Миелосупрессия қаупі жоғарылауына байланысты винбластинді доксорубицинмен және преднизолонмен бірге тағайындаудан аулақ болу керек.

Сондай-ақ миелосупрессияның күрделі білінуі винбластинді интерферон-αn1 препаратымен бірге қолданғанда сипатталады.

Митомицинмен бір мезгілде қолданғанда тыныс алу бәсеңдеу қаупі, бронх түйілуі (әсіресе бронх-өкпе жүйесінің дисфункциясы бар науқастарда) қаупі артады; сәулелік ем аясында және басқа да миелодепрессанттар қабылдағанда миелоуыттылық әсері күшейеді.

Эритромицин винбластин уыттылығын арттыруы мүмкін.

Винбластинді итраконазолмен бір уақытта пайдалану нейроуыттылық дамуының жоғары қаупіне және ішектің салданып бітелуіне алып келуі мүмкін.

Винбластинмен емді тоқтату мен аттенуирленген және тірі вирустық вакцинамен вакцинациялау арасындағы аралық дәрілік иммуносупрессия типі мен дәрежесіне, негізгі ауру мен басқа факторларға тәуелді және 3-12 дейін созылады. Мүмкін болғанша белсенділігі жойылған вакцинаны пайдалану керек.

Передозировка винбластиным в порошке

Симптомы: усугубление побочных эффектов.

Лечение: симптоматическое. Показано ограничение потребления жидкости и назначение диуретиков при развитии синдрома неадекватной секреции антидиуретического гормона; назначение противосудорожных средств; контроль за функцией сердечно-сосудистой системы; тщательный контроль картины крови, при необходимости переливание крови; применение клизм и слабительных препаратов (профилактика непроходимости кишечника). Специфического антидота нет. Гемодиализ при передозировке Винбластина неэффективен.
Симптомдары – жағымсыз әсерлерінің тереңдеуі.

Емі - симптоматикалық. Антидиуретикалық гормон секрециясының талапқа сай емес синдромы дамығанда диуретик тағайындауды және сұйықтықты қолдануды шектеу; құрысуға қарсы дәрілерді тағайындау; жүрек-қан тамыр жүйесінің функциясын бақылау; қан құю қажет болған кезде қан көрінісін мұқият бақылау; клизма және іш жібіткіш препараттарын қолдану (ішек бітелісінің алдын алу) көрсетілген. Арнайы у қайтарғысы жоқ. Винбластин артық дозаланғанда гемодиализ тиімсіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После внутривенного введения Винбластин быстро распределяется в тканях. Не проникает через гематоэнцефалический барьер. Связывание с белками составляет 80%. Метаболизируется в печени с образованием активных метаболитов. Выводится из организма в три фазы с периодами полураспада продолжительностью (средние значения) соответственно 5 минут, 2 часа и 30 часов, преимущественно с желчью. Небольшое количество винбластина в неизмененном виде и в виде метаболитов определяется в моче.
Винбластин көктамыр ішіне енгізгеннен кейін тіндерге тез тарайды. Гематоэнцефалдық бөгет арқылы өтпейді. Ақуыздармен байланысуы 80% құрайды. Белсенді метаболиттердің түзілуі арқылы бауырда метаболизденеді. Организмнен жартылай ыдырау кезеңі тиісінше 5 минуттық, 2 сағаттық және 30 сағаттық ұзақтықпен (орташа мәндері) үш саты арқылы өтеді негізінен, өтпен бірге шығарылады. Винбластиннің аздаған мөлшері несепте өзгермеген түрде және метаболиттер түрінде анықталады.

Фармакодинамика

Винбластин является алкалоидом, выведенным из растения Vinca (барвинок). Винбластин блокирует митотическое деление клеток в метафазе клеточного цикла. Механизм действия объясняется способностью связываться с молекулами тубулина, тормозить образование митозного веретена. В опухолевых клетках селективно угнетает синтез ДНК и РНК посредством торможения ДНК-зависимой РНК-полимеразы.
Винбластин Vinca (қабыршөп) өсімдігінен алынған алкалоид болып табылады. Винбластин жасуша циклінің метафазасында жасушаның митотикалық бөлінуін бөгейді. Әсер ету механизмі тубулин молекулаларымен байланысатындығымен түсіндіріледі, митозды тізбектің түзілуін тежейді. Ісік жасушаларында ДНҚ-тәуелді РНҚ-полимеразаны тежеу арқылы ДНҚ және РНҚ синтезін селективті бәсеңдетеді.

Упаковка и форма выпуска

По 5 мг активного вещества во флаконы нейтрального бесцветного или светозащитного стекла I гидролитического класса, герметично укупоренные пробками резиновыми, с обкаткой алюминиевыми или алюмо-пластиковыми колпачками. На флакон наклеивают этикетку из бумаги этикеточной или самоклеящуюся этикетку. 1 флакон вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона для потребительской тары марки хромовый или хром-эрзац.
Резеңке тығынмен тұмшаланып тығындалған, алюминий немесе алюмо-пластик қалпақшамен қапсырып айналдыра қысылған, I гидролитикалық класты бейтарап түссіз немесе жарықтан қорғайтын шыны құтыларда 5 мг белсенді заттан. Құтыға заттаңбалық қағаздан жасалған заттаңбаны немесе өздігінен желімденетін заттаңбаны жапсырады. 1 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге хром немесе хром-эрзац маркалы тұтыну ыдысына арналған картон қорапшаға салынған.